Categorie: Turkije

Turkije onze “democratische” “vriend”

Turkije onze “democratische” “vriend”

U weet het, ik ben niet de grootste vriend van de huidige Turkse regering. Sterker nog, ik heb Erdogan een dictator, al dan niet met genocidale neigingen, maar ook een slim onderhandelaar en natuurlijk een geitenneuker genoemd.

Maar na dit weekend is het zo mogelijk nóg erger geworden. U heeft waarschijnlijk wel gelezen over de Turkse minister van buitenlandse zaken waarvan op het laatste moment de landingsrechten op Rotterdam werden ingetrokken. Vervolgens stuurde Turkije natuurlijk een andere minister die toch in Duitsland was, per auto naar Rotterdam als vervangster, die werd vervolgens tegengehouden bij het consulaat aldaar. Dit alles terwijl vanuit Ankara duidelijk werd gemaakt dat de Nederlandse ambassadeur voorlopig niet mag terugkeren naar Turkije en de consulaten en ambassade van Nederland gesloten moeten worden vanwege de veiligheid. En hiermee is dit verhaal natuurlijk nog lang niet klaar.

Laten we het eerst eens hebben over het hoe en waarom. Want op zich komen er vaker Turkse ministers naar Europa en natuurlijk ook naar Nederland. De reden van hun komst nu echter was het referendum dat binnenkort in Turkije gehouden gaat worden. De ministers wilden hier een speech houden waarin ze een ja stem voor het referendum sterk wilden aanbevelen bij mensen die hier wonen met stemrecht in Turkije.

Is dat dan een reden om deze bewindslieden te weigeren? Zeker als we ons beseffen dat Turkije een bevriende natie en NAVOlid is. In principe moet ieder individu in Nederland natuurlijk alles kunnen zeggen. De vrijheid van meningsuiting is voor mij een reusachtig goed dat enkel ingeperkt mag worden als de veiligheid en/of de vrijheid door iemands uitingen zeer ernstig in het geding komen. Het feit dat de persoon in kwestie een abjecte mening komt verkondigen, is, hoe laakbaar ook, voor mij geen reden hem of haar te weigeren. Het gaat heir echter om een andere situatie het gaat hier namelijk niet om de mening van een natuurlijk persoon maar evident en openlijk om de mening van een regering/een land. Het gaat dus niet zozeer om een mening als zodanig maar om propaganda en dat is al meteen een ander verhaal. En brengt ook een ander afwegingskader met zich mee wat mij betreft. Zeker als de te verkondigen mening de binnenlandse situatie evident stevig zal destabiliseren.

Maar terug naar de casus, gelukkig heeft onze minister-president een duidelijke verklaring op facebook geplaatst. De beslissing is dus genomen omdat Turkije, ondanks gesprekken om de veiligheid en stabiliteit van de samenleving te garanderen, openlijk probeerde de Nederlandse regering te chanteren. Niks meer, niks minder. Als vervolgens Erdogan ons land “nazi overblijfselen en fascisten noemt”, is voor mij de maat gewoon vol. Ik heb helemaal geen zin meer om met deze Turkse regering ook maar in enig internationaal verband samen te werken.

Een land dat bezig is te vervallen tot een dictatuur. Een land dat de wereld gegijzeld houdt in het vluchtelingendrama dat zich nog steeds afspeelt. Een land dat op grove wijze mensenrechten schendt. Een land dat journalisten en kritische geesten vastzet of laat omkomen. Een land dat het merendeel van zijn rechterlijke macht heeft ontslagen. Een land waar etnische minderheden structureel onderdrukt worden. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Als een land dat dusdanig door en door verrot is, het bestaat om ons vervolgens op een dusdanig grondige wijze te schofferen, dan moet dat land het ook maar lekker zelf uitzoeken. Ik ben een groot voorstander van een wereld met zo min mogelijk grenzen. Maar het lijkt mij uitstekend als we per direct een verzwaarde visumplicht met Turkije in gaan voeren, onze diplomaten voor onbepaalde tijd terugroepen, alle Turkse diplomaten per direct het land uitzetten, Turkije uit de NAVO zetten, stoppen met de onderhandelingen tussen de EU en Turkije en alle bilaterale verdragen annuleren.

Want het is echt genoeg geweest. Als een land ons op deze manier behandelt, na alle eerdere schermutselingen, dan moeten we alle banden met Turkije verbreken. Want met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

Advertenties
Dictator Erdogan

Dictator Erdogan

We zien het al zeker een jaar aankomen. Maar de afgelopen week begint het steeds duidelijker te worden. Erdogan wil de macht die hij nu heeft opgebouwd door gebruik te maken van de noodtoestand niet uit handen geven.

Het parlement heeft ingestemd met een verregaande grondwetswijziging. Door deze wijziging zal de president buitengewoon veel macht krijgen en daarnaast zal Erdogan tot 2029 in plaats van 2019 aan kunnen blijven. Voor de goede orde, conform de huidige constitutie moet de bevolking in een referendum deze wijzigingen nog wel goedkeuren. Het ziet er echter naar uit dat de bevolking in grote meerderheid voor het voorstel zal stemmen, ook niet heel gek zonder onafhankelijke media.

Is het nou wel zo’n groot probleem, een president met grote uitvoerende macht? In principe hoeft het natuurlijk helemaal niet erg te zijn, mits de rol van de volksvertegenwoordiging en de rechterlijke macht sterk is danwel blijft en die de mogelijkheid hebben elkaar en dus ook de president bij te sturen. Want een president die rechters aanstelt, wetten kan vetoën en decreten kan uitvaardigen, kennen we ook uit de VS.

Alleen is het daar altijd de volksvertegenwoordiging die rechters kan weigeren of een veto van de president kan overrulen. Daarnaast kan het supreme court zelfs een presidentieel decreet ongrondwettelijk verklaren. En als er niks meer werkt, is er altijd nog de pers die, hoewel zeker niet onpartijdig, zeer scherp en hard kan en zal zijn. Hetgeen in ultimo zelfs tot een impeachment kan leiden.

Het probleem in Turkije is dat alles in één hand zit. Alles is onderdeel, direct of indirect, van de AKP. Daarnaast zijn de onafhankelijke media volledig (mond)dood gemaakt. Hetgeen betekent dat alle informatie die mensen tot zich nemen uit kranten, radio en televisie door de overheid en dus de AKP en dus Erdogan beheerst worden.

Dat betekent dus dat het parlement, de media, de uitvoerende macht, de rechterlijke macht, de politie en het leger door een en dezelfde partij worden beheerst. Deze partij zal na de grondwetswijziging weer geleid kunnen worden door Erdogan zelf(hij is als president conform de grondwet officieel onafhankelijk) waarmee hij de facto en de jure leiding geeft aan het volledige land inclusief alle instellingen.

We zien dus dat Erdogan, na deze wijziging daadwerkelijk als een dictator kan regeren. Zijn woord zal, welhaast letterlijk, wet zijn. Dit brengt veel problemen met zich mee, niet alleen binnen Turkije zelf of onze Nederlandse samenleving, maar juist ook op het internationale toneel. Want de toenadering van Turkije tot Rusland en daarmee de mogelijke verwijdering van de NAVO. Gecombineerd met de geografische positie van Turkije ten opzichte van de vluchtelingen uit onder anderen Syrië. En dat dan weer afgezet tegen EU toetredingsonderhandelingen, laat redelijk helder zien hoe ondoorgrondelijk de diplomatieke situatie rond Turkije is en zal zijn.

We gaan met dictator Erdogan dus wederom een spannende en helaas verontrustende periode in.

Honderdduizend ambtenaren ontslagen en media (mond)dood; welkom in Turkije

Honderdduizend ambtenaren ontslagen en media (mond)dood; welkom in Turkije

In Nederland willen we nog weleens een discussie met elkaar hebben over hoeveel ambtenaren we nou eigenlijk nodig hebben, we lijken er altijd teveel te hebben in die discussies. In Turkije ontslaan ze ambtenaren gewoon, duizenden per keer. Helaas ontslaan ze ze daar vanwege andere redenen dan waar wij hier in Nederland over discussiëren.

Ondertussen heeft de Turkse regering bijna 40000 mensen gearresteerd voor vermeende betrokkenheid bij de staatsgreep afgelopen juli. Dit is nog enigszins te begrijpen, als iemand betrokken is bij een poging tot gewelddadige omverwerping van een, democratisch gekozen, regering, snap ik dat een regering deze verdachten wil vastzetten en berechten.

Maar daar houdt Turkije niet op. De regering Erdogan heeft ook al vele mensen ontslagen. Met de 10000 ontslagen van dit weekend erbij, komt het totaal aantal ontslagen nu boven de 100000, ja u leest het goed, HONDERDDUIZEND. Het gaat hierbij voornamelijk om mensen die ervan worden verdacht Fethullah Güllen te steunen. Dit betekent ondertussen dat bijvoorbeeld de Turkse luchtmacht niet echt meer “macht” heeft, daarnaast is ook zeker de helft van alle generaals en admiraals ontslagen of gearresteerd. Ook is er een tekort aan rechters en zijn er delen in het land waar een groot lerarentekort is.

Daarnaast zijn er ook nu weer onafhankelijke, niet door de regering gecontroleerde, media gesloten, vooral in het Koerdische zuidoosten van Turkije. De onlusten tussen Turkije en de Koerden gaan overigens al een stuk verder terug dan de meest recente coup natuurlijk. Maar Erdogan lijkt van de nood een deugd te maken door nu ook met de Koerden af te rekenen.

Al deze acties volgen het klassieke beeld van de dictator die voortkomt uit een democratie, hier in een bijzonder heldere en simpele prezi samengevat. Het is mede daarom dat het zo cruciaal is dat we mensenrechten, inclusief een open en vrije media, verdedigen, juist op momenten van onrust. Want alleen dan kunnen we er zeker van zijn dat we degenen met macht kunnen controleren en nog enigszins in toom houden.

 

Erdogan voert doodstraf in? Exit NAVO en EU!

Erdogan voert doodstraf in? Exit NAVO en EU!

Erdogan heeft vandaag eindelijk in het openbaar gezegd waar we al maanden voor vreesden. De Turkse regering is bezig met het voorbereiden van een wet die de doodstraf weer mogelijk maakt. Deze straf was nou juist in 2004 afgeschaft, in verband met de onderhandelingen over toetreding tot de Europese Unie, en al sinds 1984 niet meer uitgevoerd.

Beledigde Turkije eerder Nederland al tot op het bot. Momenteel lijken ze op ramkoers te liggen met het voltallige westen en in het bijzonder met de EU. Getuige ook de bizarre uitspraak die Erdogan vandaag deed: ””The West says this, the West says that. Excuse me, but what counts is not what the West says,” he said. “What counts is what my people say.”

We zullen natuurlijk moeten afwachten of er daadwerkelijk een wet naar het Turkse parlement gaat of dat het hier gaat om het zetten van druk richting het westen. Ik vrees echter dat Erdogan hier serieus zijn tanden zal laten zien en de wet daadwerkelijk zal indienen en dat zijn AK partij die zonder veel debat zal aannemen. Voor de goede orde, de AK partij heeft 317 van de 550 zetels en daarmee een ruime meerderheid, het aannemen van de wet lijkt dus slechts een formaliteit.

Nou vond ik dat er sowieso al voldoende redenen waren om de onderhandelingen tussen Turkije en de EU volledig af te breken. Als de doodstraf opnieuw wordt ingevoerd, kunnen we, zelfs met alle geopolitieke gevolgen van dien, niet anders dan definitief stoppen met deze onzalige onderhandelingen. Daarnaast zullen we, wat mij betreft, ook Turkije uit de NAVO moeten zetten.

Ondanks dit alles blijf ik oprecht hopen dat Erdogan zijn koers nog enigszins wijzigt. Van dictator met genocidale neigingen naar verlicht despoot bijvoorbeeld. Want dit is noch voor de Turkse bevolking, noch voor de internationale vrede een goede zaak.

Böhmermann niet vervolgd voor majesteitsschennis

Böhmermann niet vervolgd voor majesteitsschennis

Eindelijk, een volgende stap in de majesteitsschenniszaak tegen deze Duitse komiek. De aanklager heeft besloten dat Erdogan geen poot heeft om op te staan in deze zaak. Wat Merkel dus al meteen had moeten doen, wordt nu eindelijk door de aanklager gedaan. Het verdedigen van de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van kunst, een grondrecht dat we hier als zodanig niet kennen maar dat in Duitsland gelukkig wel bestaat. Voor een korte samenvatting van de zaak, inclusief de bewuste sketch kunt u overigens hier en hier terecht.

Nu zult u net als ik bijzonder opgetogen zijn, neem ik aan. Maar helaas we kunnen nog niet helemaal juichen. Want er loopt ook nog steeds een privaatrechtelijke aanklacht. Ik hoop van harte dat ook deze klacht wordt verworpen en dat de vrijheid van meningsuiting eindelijk zegeviert. Deze zaak vind ik echter minder erg omdat dit gaat om een reguliere rechtszaak tussen twee individuen, een zaak die wij als inwoners van een land ook gewoon kunnen aanspannen als we ons (smadelijk) beledigd voelen. Dan nog ga ik er overigens van uit dat Erdogan ook hier achter het net zal vissen.

Ondertussen is Erdogan overigens nog steeds bezig met het vastzetten en ontslaan van ondertussen meer dan 100000 mensen in Turkije zelf en met het opzetten van Turken in andere landen, waaronder Nederland, tegen volgers van Gülen. Ook is de noodtoestand met nog eens drie maanden verlengd. Het begint er meer en meer op te lijken dat Erdogan via allerlei slinkse trucs alle macht naar zicht toetrekt en wil proberen te behouden. Het doet een beetje denken aan het democratisch aanstellen van dictators in het oude Rome om een bepaalde taak uit te voeren. Waarbij het meer dan eens voor kwam dat een dictator na het voltooien van die taak aanbleef als dictator in de hedendaagse zin van het woord.

Tot slot nogmaals het gedicht, gewoon, om de vrijheid te vieren:

gedicht

Nu is het genoeg!

Nu is het genoeg!

Wat mij betreft is het nu echt klaar met Turkije. Nederland doet alles netjes, zelfs op het hoogste niveau vragen we netjes of Turkije geen tweespalt meer zou willen zaaien en of ze zich niet in onze maatschappij willen mengen.

En wat doet Anadolu, het Turkse staatspersagentschap, 100% eigendom van de Turkse staat, vandaag? Zij publiceren een lijst met namen van mensen, scholen en stichtingen in Nederland die, door Anadolu, in verband worden gebracht met Gülen. In de meeste landen zou ik nog zeggen, ok dat kan, de media, zelfs staatspersagentschappen, kennen wellicht een zekere onafhankelijkheid van de staat maar in Turkije is daar zelfs bij “onafhankelijke” media al geen sprake van, laat staan bij het staatspersagentschap.

Voor de goede orde, ik kies geen partij in het conflict tussen Erdogan en Gülen, maar ik heb tot op heden nog geen enkel overtuigend bewijs gezien tegen Gülen. Noch in de zaak die Turkije in de Verenigde Staten heeft aangespannen, noch elders. Als de Turkse overheid meent dat er actie moet worden ondernomen, zou dat een interessant gesprek zijn geweest tussen de ministers. Maar op deze wijze mensen met naam en toenaam beschuldigen van terrorisme zonder enig bewijs is werkelijk schandalig. Zeker gecombineerd met eerdere oproepen vanuit de ambassade en de consulaten aan Erdogan aanhangers om hun steun te laten zien. Het geeft een beetje het gevoel van het oproepen tot een volksgericht.

Dit is voor mij dus echt de allerlaatste druppel. Op zijn minst moet de Turkse ambassadeur als de wiedeweerga terug worden gestuurd naar Ankara. Daarnaast moet Nederland per direct alles in het werk stellen om Turkije buiten de EU te houden en de onderhandelingen niet enkel te bevriezen maar volledig te staken. Want als daags na een officieel bezoek van de Nederlandse minister van buitenlandse zaken over exact dit onderwerp een dergelijk artikel wordt gepubliceerd met op zijn minst impliciete toestemming van de Turkse overheid, wat moeten we daar van vinden? Dat is niet alleen een klap in het gezicht, dat is een land dat eerst zijn speekselklier, vervolgens zijn  blaas, en ten slotte zijn endeldarm leegt, recht in het gezicht van Nederland.

 

Nederland waarschuwt Turkije! Voor de laatste keer?

Nederland waarschuwt Turkije! Voor de laatste keer?

Nadat eerder premier Rutte al had gebeld met president Erdogan, was het vandaag de beurt aan minister Koenders van buitenlandse zaken om zijn Turkse ambtsgenoot Cavosoglu bestraffend toe te spreken.

De Nederlandse regering richt zich bij de verwijten voornamelijk op twee zaken. Enerzijds op de rol die de Turkse regering, onder andere via de consulaten, speelt in het opstoken van Turkse Nederlanders die Erdogan aanhangen tegen gepercipieerde Gülen aanhangers. Anderzijds op het inperken van de mensenrechten en de democratie, in het bijzonder het voornemen de doodstraf opnieuw in te voeren.

Het eerste verwijt is in de bilaterale relatie wat mij betreft ook meteen de belangrijkste. Het kan nooit zo zijn dat twee landen die bevriend zijn en dus vriendschappelijke diplomatieke relaties met elkaar hebben zich zozeer met elkaars samenleving bemoeien als Turkije nu doet. Zeker het oproepen van mensen met een Turks paspoort om zaken te melden en Gülen aanhangers te mijden gaat veel en veel te ver. Hilarisch is dat vervolgens Turkije zegt: Jullie hebben niks met onze democratie te maken dus daar moet je dan ook je mond over dicht houden.

Dat brengt ons namelijk bij het tweede, internationaal rechtsordelijke, punt dat onze regering, wederom terecht, maakt. Turkije dient zich te (gaan) houden aan de Europese rechtsorde en dus ook aan het niet opnieuw invoeren van de doodstraf. Dit valt namelijk onder het Europese acquis communautaire, de wetten en regels die Turkije zal moeten invoeren om lid te kunnen worden van de EU. Daarnaast heeft Turkije delen van het EVRM, overigens binnen de regels van het verdrag, buiten werking gesteld en ook daar heeft Nederland als lid van de EU en de raad van Europa weldegelijk heel veel over te zeggen en vooral ook te vinden.

Ik heb al eerder betoogd dat de EU wat mij betreft de onderhandelingen met Turkije direct stop moet zetten. Dat is natuurlijk makkelijk roepen vanachter een laptopje. Maar ik denk dat onze regering dit heel goed en fatsoenlijk doet. De regering heeft de Turkse ambassadeur ontboden en gesproken, een brief gestuurd, gebeld met de president en de minister van buitenlandse zaken als gezant gestuurd. Als Turkije nu haar leven nog niet betert, dan moet Nederland in de bilaterale sfeer toch echt de diplomatieke banden met Turkije bevriezen en daarna eventueel verbreken, inclusief terugsturen van de ambassadeur. We kunnen tenslotte niet hebben dat een vreemde mogendheid haar diplomatieke posten als de facto oproer- en spionagecentrales gebruikt.

Aan de andere kant zal Nederland, in de arena van de EU, moeten ijveren voor het stoppen van de onderhandelingen met, en het annuleren van de kandidaat status van, Turkije. We moeten nu een lijn trekken en Turkije bedreigt momenteel niet enkel haar eigen inwoners en dan in het bijzonder de (etnische) minderheden, Turkije bedreigt vooral ook de internationale rechtsorde. Dit doen zij op een bijzonder slimme manier door druk te zetten met de deal omtrent Syrische vluchtelingen, haar geografisch tactische positie en door de banden met Rusland heel stevig aan te halen. Ik hoop en verwacht dat onze regering sterk genoeg blijkt om niet te zwichten voor deze chantage.

 

Kindhuwelijken en, dus, pedofilie in Turkije? Helaas wel ja

Kindhuwelijken en, dus, pedofilie in Turkije? Helaas wel ja

De afgelopen dagen is er een stevige storm ontstaan. Het Turkse constitutionele hof heeft namelijk een wet ongeldig verklaard. Het gaat om een wet die het strafbaar maakt dat volwassenen seks mogen hebben met kinderen onder de 15, ja echt 15!? De media zijn ermee aan de haal gegaan en verklaarden dat er nog meer kindhuwelijken zouden gaan plaatsvinden in Turkije. Wat wel vreemd was, was dat de wet pas na 6 maanden zou komen te vervallen.

Het hof was het ondertussen ook opgevallen dat er nogal wat te doen was om hun beslissing en gaf een verhelderend persbericht uit: http://www.constitutionalcourt.gov.tr/inlinepages/press/PressReleases/detail/29.html Hierin staat dat de wet die kinderen onder de 15 beschermt op technische gronden aangepast dient te worden. Maar om de bescherming te behouden, heeft het hof de wetgever zes maanden de tijd gegeven om een nieuwe wet op te stellen. Klinkt meer dan aannemelijk en zelfs redelijk en ik ben dan ook geneigd deze uitleg te geloven, waarom zou je anders zes maanden wachten, toch?

Mooi, dus niks aan de hand? Nee, dat dan weer niet. Sowieso is internationaal bepaald in allerhande verdragen dat de leeftijd waarop een kind volwassen wordt 18 is, niet 15, niet 16, niet 17, maar 18. Dat lapt Turkije en haar constitutionele hof gemakshalve aan de laars. Daarnaast is er nog een veel groter probleem.

Het aantal kindhuwelijken in Turkije is namelijk bizar hoog. Voor de goede orde, het gaat daarbij dus om huwelijken waarbij tenminste een van de partijen onder de 18 is. Waar dit in de meeste landen bij hoge uitzondering wel is toegestaan, vaak na toestemming van de monarch of dergelijke zware procedures, is dit in Turkije “normaal”. Sinds 2002 is de leeftijd om te mogen trouwen 17 jaar, nog steeds te jong dus. Vanaf 16 jaar mogen mensen trouwen na toestemming van hun ouders en na tussenkomst van een rechter, deze toestemming lijkt meer een formaliteit dan een daadwerkelijke weging in het belang van het kind, doorgaans het meisje. Ondertussen is er dan ook nog een wet die kinderen onder de 18 in meer generieke termen moet beschermen, maar om het helemaal chaotisch te maken, deze laatste wet lijkt ondergeschikt en wordt niet toegepast in huwelijkszaken. Bijgevoegd een link naar een dataset van Unicef hieruit blijkt dat 16% van de vrouwen tussen 20 en 24 in Turkije aangeeft dat zij voor hun 18e getrouwd waren of permanent samenwoonden. Van die 16 punten, geeft 1 procentpunt aan zelfs al voor hun 15e getrouwd te zijn. Dit heeft mede te maken met de gebrekkige bevolkingsregistratie in de meer rurale delen van Turkije en het gemak waarmee leeftijden, indien ze wel geregistreerd staan, opgehoogd kunnen worden door lokale ambtenaren.

Ik hoop dat het Turkse parlement even kan stoppen met mensen laten oppakken en het invoeren van de doodstraf en tijd kan maken voor de bescherming van meisjes. Ik hoop dat ze de wet tijdig zullen aanpassen, de leeftijd ophogen naar 18 en dat ze meteen een wet aannemen die ervoor zorgt dat kindhuwelijken niet meer mogen en dat geforceerde huwelijken met behulp van een speciale taskforce, wellicht wat van de gearresteerde militairen, aangepakt worden. Ik weet het de laatste twee punten zijn ijdele hoop maar die wet moet er in ieder geval komen anders zijn alle meisjes vogelvrij.

Ja, er is dus een reusachtig en schandalig probleem in Turkije en dat probleem bestaat al decennia, eigenlijk al eeuwen. Hier moet tegen worden opgetreden door de internationale gemeenschap, Turkije schendt hier, wederom, willens en wetens mensenrechten. Laten we als EU het goede voorbeeld geven en, naast alle andere redenen hiervoor, Turkije per direct de status van kandidaat-lid afnemen.

Dat gezegd hebbende, laten we, zeker bij dit soort zware discussies, onze bronnen ook eerst controleren of op zijn minst wederhoor toepassen. Ik krijg nu heel sterk het gevoel dat we op basis van een halve leugen een terecht punt maken. Maar daarmee is het nog niet goed om dit soort zaken de wereld in te sturen. Laten we dus scherp blijven en vooral verontwaardigd zijn om de juiste redenen. En die redenen zijn dat Turkije pedofilie wettelijk toestaat en dat er niet wordt opgetreden tegen kindhuwelijken.

Voor degenen die meer willen lezen over kindhuwelijken raad ik overigens deze website van harte aan: http://www.girlsnotbrides.org/

 

Duitsland en de vrijheid van vergadering

Duitsland en de vrijheid van vergadering

Een kleine kop met grote betekenis. Afgelopen zondag was er een demonstratie in Keulen door aanhangers, veelal woonachtig in Duitsland, van de Turkse president Erdogan en zijn regering. Volgens de organisatie en de politie waren er uiteindelijk zo’n 20-40000 mensen aanwezig.

Op zich vind ik dit type bijeenkomsten wat vreemd, je woont tenslotte in Duitsland en kunt gewoon naar Turkije dus er is niet echt een reden om buiten Turkije een bijeenkomst te organiseren voor de regering van Turkije. Aan de andere kant, er is vrijheid van vergadering en van meningsuiting, dus ook al snap ik het niet, demonstreer er vooral lustig op los.

Het probleem bij deze demonstratie ontstond toen de organisatoren sprekers uit Turkije via een live verbinding wilden laten speechen. De politie zag hierin een veiligheidsrisico en werd daarin gesteund door de rechter en uiteindelijk zelfs door het hooggerechtshof. Bijgaand de uitspraak: http://www.bundesverfassungsgericht.de/SharedDocs/Entscheidungen/DE/2016/07/qk20160730_1bvq002916.html

De eerste reden in het vonnis is heel duidelijk en terecht, de organisatoren hebben niet op correcte wijze een volmacht gegeven, waardoor de zaak niet aanhangig kan worden gemaakt. Daarnaast wordt de zaak afgewezen omdat er geen kans op succes bestaat en het niet waarschijnlijk is dat de grondrechten van de organisatie in het geding komen.

En net dat laatste deel van de uitspraak vind ik een bijzondere. Ik denk namelijk dat er weldegelijk sprake is van bijzonder fundamentele rechten die hier geschonden worden. De afweging tussen veiligheid en fundamentele rechten, is een lastige maar zou in geval van enige twijfel altijd moeten uitvallen in het voordeel van degene wiens grondrechten geschonden zouden kunnen worden. En bij deze bijeenkomst kan ik mij niet indenken dat een live verbinding met onder andere Erdogan als spreker, zou leiden tot meer onveiligheid dan de demonstratie nu deed. De minister van sport sprak uiteindelijk in levenden lijve bij de bijeenkomst. Dus de Turkse regering was er gewoon bij aanwezig. Ook de tegenstanders lieten gewoon van zich horen en u heeft het vast ook gehoord/gezien, er is niks gebeurd. Had de live verbinding iets uitgemaakt? We zullen het nooit weten.

Wat ik moeilijk uit te leggen vind, is het volgende. Erdogan is de democratisch gekozen president van een land waar Duitsland vriendschappelijke banden mee onderhoudt. De sprekers zouden volksvertegenwoordigers en bestuurders zijn uit het land. En dit wordt verboden vanwege veiligheidsredenen. Tegelijkertijd worden demonstraties van Pegida, AfD, PKK, krakers etc. waar daadwerkelijk, zwaar, geweld bij wordt gebruikt, doorgaans gewoon toegestaan. Daarnaast veroordelen we in het westen allemaal de acties die Turkije tegen de mensenrechten ontvouwt. Ik heb altijd geleerd:”Practice what you preach”

Het gaat mij bij demonstraties niet om de meningen die verkondigd worden, ik vind principieel dat deze altijd moeten kunnen worden verkondigd. Ik ben eerlijk gezegd angstiger voor organisaties die hun meningen niet openbaren. Want hoe abject ook, ik kan mij tegen de hiervoor genoemde groepen, alsook Erdogan, en hun meningen, weren.

Er moet natuurlijk wel altijd een veiligheidsscan gemaakt worden, ook moeten er genoeg agenten voorhanden zijn. Ik zou me dan ook in een uiterst geval in kunnen denken dat een demonstratie op een andere dag of locatie gehouden moet worden zodat de veiligheid kan worden gegarandeerd. Maar een demonstratie of sprekers op een demonstratie niet toestaan vanwege de veiligheid vind ik problematisch.

En ja dat betekent ook dat ik vind dat holocaustontkenners en haatimams hun verhaal moeten kunnen houden. Ook al ben ik het tot in het diepst van mijn ziel met hen oneens. Zij hebben een mening en die mag wat mij betreft worden verkondigd. Het is vervolgens aan de rest van de samenleving om duidelijk te maken wat voor onzin deze individuen uitkramen.

Ik vind het heel eng dat Duitsland, en de rest van het westen, steeds vaker demonstraties lijken te verbieden. Op het moment dat we ons gaan verschuilen achter veiligheidsmaatregelen, kunnen we, net als in Turkije journalisten gaan oppakken die opruiende stukken schrijven of nog erger, media sluiten.

De vrijheden van meningsuiting, gedachte en vergadering kunnen enkel bestaan indien zij absoluut zijn. Op het moment dat zij ook enigszins worden beperkt, gaan mensen wikken en wegen over wat zij wel of niet kunnen of mogen zeggen en is de vrijheid de facto al ingeperkt.

Turkije houdt zich wél aan het Europees verdrag voor de rechten van de mens

Turkije houdt zich wél aan het Europees verdrag voor de rechten van de mens

In Turkije is de noodtoestand uitgeroepen en is een deel van het Europees verdrag voor de rechten van de mens tijdelijk opgeschort. In eerste instantie nu voor drie maanden. Nu ben ik wel de laatste die Turkije en Erdogan wil verdedigen maar in dit geval heeft Turkije groot gelijk. Er is per slot van rekening sprake van grote onrust en zelfs van binnenlands militair en politioneel ingrijpen. Ik kies hier geen partij en pretendeer niet de volledige waarheid te kennen maar op basis van de beschikbare bronnen, snap ik de keuze voor het uitroepen van de noodtoestand. Het is dan interessant om te zien hoe dit wordt geframed in onder andere de Nederlandse media.

Vooral de kop “Turkije stelt Europees mensenrechtenverdrag buiten werking” die de NOS, Elsevier en Trouw in verschillende varianten gebruikten, is bijzonder tendentieus. Zeker als we ons realiseren dat Frankrijk exact hetzelfde deed na de aanslagen in Parijs evenals de Oekraïne in verband met de oorlog/opstand/schermutselingen in het oosten van het land. Ik kan me de grote ophef bij deze twee landen niet herinneren. In het geval van Frankrijk, een land dat we doorgaans zien als een stevige democratie, kan ik me dat indenken. Maar bij de Oekraïne, een instabiel land waar veel is gebeurd in de afgelopen jaren had ik toch wel wat meer ophef verwacht. Overigens zit Turkije sowieso ieder jaar in de top drie van landen die het EVRM overtreden, net als Rusland. De situatie is dus nooit goed, zelfs als het verdrag wel volledig van kracht is, maar dat terzijde.

Is het nu dan goed dat delen van het verdrag zijn opgeschort? Nee, absoluut niet, het is nooit goed om mensenrechten op te schorten, ook niet voor heel even. Het opschorten lijkt in dit geval vooral nodig te zijn om het habeas corpus principe op te schorten. Zonder habeas corpus zijn er veel minder of zelfs geen regels waar het aankomt op vrijheidsontneming en redelijke termijnen voor het voorgeleiden van verdachten aan een rechter. Iets wat na het bizarre aantal ontslagen en arrestaties onder de Turkse rechters gewoon fysiek onmogelijk lijkt.

Maar terug naar het verdrag zelf want zoals gezegd, Turkije houdt zich met haar acties tot nu toe gewoon aan het verdrag. Er is namelijk helemaal geen sprake van het opschorten van het EVRM, er is sprake van het inroepen van artikel 15. Ik heb het artikel maar integraal toegevoegd. Het gaat hier om de tekst zoals die op wikipedia.nl en wetten.overheid.nl kan worden gevonden.

Artikel 15 – Afwijking in geval van noodtoestand

  1. In tijd van oorlog of in geval van enig andere algemene noodtoestand die het bestaan van het land bedreigt, kan iedere Hoge Verdragsluitende Partij maatregelen nemen die afwijken van zijn verplichtingen ingevolge dit Verdrag, voor zover de ernst van de situatie deze maatregelen strikt vereist en op voorwaarde dat deze niet in strijd zijn met andere verplichtingen die voortvloeien uit het internationale recht.
  2. De voorgaande bepaling staat geen enkele afwijking toe van Artikel 2, behalve ingeval van dood als gevolg van rechtmatige oorlogshandelingen, en van de Artikelen 3, 4 (eerste lid), en 7.
  3. Elke Hoge Verdragsluitende Partij die gebruik maakt van dit recht om af te wijken, moet de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volledig op de hoogte houden van de genomen maatregelen en van de beweegredenen daarvoor. Zij moet de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa eveneens in kennis stellen van de datum waarop deze maatregelen hebben opgehouden van kracht te zijn en de bepalingen van het Verdrag opnieuw volledig worden toegepast.

De artikelen onder lid 2 zien op: 2: recht van leven, 3 verbod van foltering, 4 (eerste lid) Verbod van slavernij (dus niet dwangarbeid, dat is lid 2) en 7 Geen straf zonder wet.

Dit betekent kort samengevat dat de tendentieuze teksten zoals op de website van Trouw: “De Turkse vicepremier Numan Kurtulmus heeft gezegd dat het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) wordt opgeschort tijdens de noodtoestand in Turkije. Het Verdrag beschermt burgers onder meer tegen de doodstraf, martelingen en onrechtmatige detentie.”

Hier lijkt Trouw te impliceren dat martelingen, doodstraf en onrechtmatige detentie ineens zijn toegestaan. En deze zelfde, soms impliciete soms wat meer expliciete boodschap wordt in de media breed gedeeld. Dit terwijl Turkije, tot nu toe in ieder geval binnen de regels van het verdrag lijkt te blijven.

Turkije heeft zich met het inroepen van artikel 15 dus aan het verdrag gehouden. Ook is er geen sprake van het opschorten van álle rechten, conform het EVRM. Tevens zal de Raad van Europa op ieder moment een vinger aan de pols houden en scherp zijn op schendingen, afwijkingen en gewelddaden. Laten we inderdaad waakzaam blijven, want wat er in Turkije gebeurt, is niet goed, maar ook oppassen dat we geen oordeel vormen op basis van feitelijke onjuistheden. Want het veroordelen van een regering op basis van misinformatie is ook gewoon verkeerd.

Eerder, https://janvanrun.wordpress.com/2016/07/18/turkije-en-de-eu/, stelde ik al dat de onderhandelingen met Turkije per direct moeten worden stopgezet. Als we dit combineren met de jarenlange grove schendingen van het EVRM, versterkt dat mijn oproep alleen maar. Maar laten we wel eerlijk blijven. Artikel 15 is onderdeel van het verdrag en is dus als zodanig geen reden tot grote ophef. Als we de regels niks vinden, moeten we de regels veranderen.