Categorie: Internationale politiek

Erdogan voert doodstraf in? Exit NAVO en EU!

Erdogan voert doodstraf in? Exit NAVO en EU!

Erdogan heeft vandaag eindelijk in het openbaar gezegd waar we al maanden voor vreesden. De Turkse regering is bezig met het voorbereiden van een wet die de doodstraf weer mogelijk maakt. Deze straf was nou juist in 2004 afgeschaft, in verband met de onderhandelingen over toetreding tot de Europese Unie, en al sinds 1984 niet meer uitgevoerd.

Beledigde Turkije eerder Nederland al tot op het bot. Momenteel lijken ze op ramkoers te liggen met het voltallige westen en in het bijzonder met de EU. Getuige ook de bizarre uitspraak die Erdogan vandaag deed: ””The West says this, the West says that. Excuse me, but what counts is not what the West says,” he said. “What counts is what my people say.”

We zullen natuurlijk moeten afwachten of er daadwerkelijk een wet naar het Turkse parlement gaat of dat het hier gaat om het zetten van druk richting het westen. Ik vrees echter dat Erdogan hier serieus zijn tanden zal laten zien en de wet daadwerkelijk zal indienen en dat zijn AK partij die zonder veel debat zal aannemen. Voor de goede orde, de AK partij heeft 317 van de 550 zetels en daarmee een ruime meerderheid, het aannemen van de wet lijkt dus slechts een formaliteit.

Nou vond ik dat er sowieso al voldoende redenen waren om de onderhandelingen tussen Turkije en de EU volledig af te breken. Als de doodstraf opnieuw wordt ingevoerd, kunnen we, zelfs met alle geopolitieke gevolgen van dien, niet anders dan definitief stoppen met deze onzalige onderhandelingen. Daarnaast zullen we, wat mij betreft, ook Turkije uit de NAVO moeten zetten.

Ondanks dit alles blijf ik oprecht hopen dat Erdogan zijn koers nog enigszins wijzigt. Van dictator met genocidale neigingen naar verlicht despoot bijvoorbeeld. Want dit is noch voor de Turkse bevolking, noch voor de internationale vrede een goede zaak.

Advertenties
CETA, een goed idee(?)/(!)

CETA, een goed idee(?)/(!)

Waar eerder dit jaar TTIP het buzzwoord was, is dat nu CETA. CETA staat voor Comprehensive Economic and Trade Agreement en is een verdrag tussen Canada en de Europese Unie dat in essentie ziet op vrijhandel en de bijbehorende onderwerpen: investeringen, arbeidsomstandigheden en  het milieu.

Doel van het verdrag is dus om het eenvoudiger te maken om handel te drijven tussen Canada en De EU. Hierbij gaat het om het wegnemen van barrières in bijvoorbeeld douaneformaliteiten maar ook om het wegnemen van invoerheffingen en overige belemmerende wetgeving. Goede voorbeelden daarvan zijn voedselveiligheid en milieubescherming. Door de wetgeving zo af te stemmen dat dezelfde eisen gelden aan beide kanten van de oceaan, is het veel eenvoudiger om voedsel toegelaten te krijgen op de wederzijdse markten.

Hier ontstaan ook de discussies, want het verdrag maakt het mogelijk dat bedrijven die zich benadeeld voelen door aangescherpte wetten, een vergoeding kunnen eisen van het land dat de wet, met het doel bedrijven te benadelen, wijzigt. Hierbij zou gebruik gemaakt gaan worden van ISDS, Investor State Dispute Settlement, hetgeen arbitrage mogelijk maakt voor bedrijven die zich benadeeld voelen door staten. Dit gaat dus om een extra mogelijkheid, buiten het reguliere rechtssysteem om. Door de grote kritiek op dit ISDS hebben de onderhandelaars nu het ICS, Investment Court System, opgenomen. Dit is eigenlijk een ISDS light met wat meer bescherming voor de overheden dan bij het zuivere ISDS, het blijft echter een arbitrage- en geen rechtssysteem. Een bijkomend probleem is dat de kosten voor een claim onder dit systeem als nel in de papieren loopt, de kosten voor een zaak gaan al snel richting het miljoen dus enkel grote bedrijven zullen een zaak kunnen aanspannen.

Overigens is een vorm van ISDS vrij normaal in handelsverdragen. De Wereldbank heeft zelfs ICSID, International Centre for Settlement  of Investment Disputes, als onderdeel van de organisatie. Het ICSID heeft in haar geschiedenis zo’n 550 zaken geadministreerd.

Het huidige probleem met CETA komt echter vooral voort uit ouderwets protectionisme en intrigerende wetgeving. De Belgen kunnen namelijk het verdrag niet tekenen omdat het Waals parlement als enige parlement in Europa weigert CETA te ratificeren. De redenen hiervoor zijn gelegen in de arbitragesystematiek, alhoewel de Walen ICS acceptabel lijken te vinden, maar vooral in een angst dat hun agrarische sector een tik zal krijgen. Zelf geven ze aan dit probleem al twee jaar geleden te hebben aangegeven en dat daar niks mee is gedaan. Hoe het ook zij, de Waalse regering heeft een ultimatum gekregen van de Belgische premier Michel om voor vanavond een besluit te nemen. De Waalse parlementsvoorzitter Antoine heeft aangegeven dat het onmogelijk is aan deze deadline te voldoen. De Waalse regering geeft daarbij aan dat zij zich dusdanig zwaar onderdruk gezet voelt, dat het eigenlijk ondemocratisch is. Hoe dan ook, er lijkt vandaag geen witte rook te komen en daarmee lijkt de ondertekening van CETA, in ieder geval voorlopig, van de baan.

Wat ik nou vind van CETA? Ik ben groot voorstander van vrijhandel en het opheffen van handelsbarrières, ik ben geen groot voorstander van arbitragesystemen, ik heb liever een regulier rechtssysteem maar ISDS of ICS is voor mij prima acceptabel. Want ik snap heel goed de angst die sommige mensen hebben dat bedrijven de overheid aanklagen waardoor wellicht democratische besluiten niet worden genomen of gewijzigd. Aan de andere kant, als een wet wijzigt en daar komt aantoonbare schade uit voort voor bedrijven, dan vind ik het niks dan realistisch dat daar iets mee gebeurt. Vergelijk het met planschade zoals we dat in Nederland kennen. Wel vind ik dat op zo’n moment álle bedrijven zo’n claim moeten kunnen starten en dat daarbij financiële armslag niet bepalend mag zijn. Het lijkt mij mede daarom beter als dit soort zaken voor een regulier internationaal gerechtshof komt, desnoods als een afdeling van het Europees hof of zelfs, in dit specifieke geval, het Canadese hof.

Overigens ben ik het aan de andere kant van harte eens met de Walen, want ik kan mij goed indenken dat een rood-Christendemocratische coalitie zeer protectionistisch, iets waar ik zelf overigens mordicus tegen ben, is. En dankzij de wetgeving in België en Europa, telt de Waalse stem bij dit type verdragen nou eenmaal even zwaar als die van Duitsland of Frankrijk. Historisch zijn zowel de Belgische als Europese wetgevingen overigens prima te verklaren maar we zien nu wel wat de gevolgen zijn. Zijn die gevolgen erg? Nou nee, eigenlijk niet. Dit is nou eenmaal het risico als je samenwerkt op basis van unanimiteit en niet op basis van enige vorm van gekwalificeerde meerderheid. Willen we dat wel? Dan moeten we de regels aanpassen en dat betekent dat alle Europese landen een stukje soevereiniteit moeten inleveren. Daarnaast is het overigens wel verstandig als onze zuiderburen stoppen met hun federaal experiment en zichzelf ontbinden of de eenheid eindelijk vinden want hier wordt niemand gelukkig van.

Al met al baal ik als een stekker dat de Walen nee hebben gezegd maar ik kan niet anders dan hun keuze respecteren. En ik hoop dan ook dat ze bij de volgende ronde onderhandelingen meer meegenomen en gehoord worden. Want dit mag, wat mij betreft, niet het einde zijn van trans-Atlantische vrijhandel.

 

 

Borstvoeding in het openbaar, op tv en in het parlement

Borstvoeding in het openbaar, op tv en in het parlement

Ik denk dat ik dit maar de, onofficiële, want de officiële wereld borstvoeding week was 1-7 augustus, week van de borstvoeding ga noemen. In de Verenigde Staten was er namelijk bijna iedere dag wel een item op tv over borstvoeding in het openbaar.

Dat land lijkt zo ongeveer 50/50 verdeeld te zijn zonder noemenswaardige tussengroep waar het aankomt op borstvoeding. De ene helft wil borsten het liefst bedekken met zoveel mogelijk stof en wegstoppen, de andere helft heeft het liefst dat vrouwen altijd en overal vrij en blij hun kinderen kunnen voeden. Deze meningen verdedigen ze aan beide zijdes dan ook nog eens met grote hartstocht. Voor meer informatie raad ik de Huffington post van harte aan. Van een ding kan je zeker zijn, als een vrouw borstvoeding geeft in het openbaar in de VS zal ze met mensen te maken krijgen die haar verfoeien maar aan de andere kant ook die haar prijzen. Beide reacties zijn gewoon te bezopen voor woorden. Borstvoeding is misschien wel het meest natuurlijke wat een vrouw kan doen en iets waar ik als man heel jaloers op ben. Je kind op die manier kunnen voeden, lijkt mij geweldig. En ja, voor de criticasters onder de lezers ik weet dat het niet altijd een feest is en ook niet altijd even goed lukt.

Na terugkomst uit Amerika, was er een kleine borstvoedingsrevival in Engeland. Hier gaf realityster Sam Faiers live op tv, tijdens een interview, borstvoeding. Haar zoontje had ineens honger gekregen. Ze twijfelde geen moment en legde hem aan de borst, wel bedekte zij de baby en haar borst met een doek. Dit deed zij overigens expliciet niet omdat het van de omroep moest maar omdat zij dat zelf prettiger vond. De presentatoren meldden nog even, om zichzelf in te dekken, dat zij niet om de doek gevraagd hadden en gingen gewoon verder met hun werk. Op twitter werden zij alle drie geprezen.

En dan, gisteren gebeurd, vandaag uitgebreid in het nieuws, Unnur Bra Konradsdottir, parlementslid in IJsland. Zij had een wetsvoorstel ingediend waar in principe alle vragen al door haar waren beantwoord. Maar plotseling was er toch nog een vraag die zij moest beantwoorden als indienster. Zoals gewoonlijk had zij haar dochter bij haar. Maar terwijl zij naar het spreekgestoelte wilde gaan, kreeg dochterlief honger en leek ze te gaan huilen. Dus gaf zij haar dochter, tijdens de beantwoording, de borst. Nou weten we al langer dat feminisme in IJsland groot is, maar dit is echt geweldig!

Begrijpt u me niet verkeerd, ik wil niet zeggen dat alle vrouwen overal in het openbaar borstvoeding moeten gaan geven. Als vrouwen het prettiger vinden dit binnenshuis te doen of met een doek die zorgt voor enige privacy, dan is dat vanzelfsprekend prima. Maar het moet de keuze zijn en blijven van de vrouw, zelfs als dat betekent dat we wellicht hier of daar een borst of tepel in het openbaar zien. Gelukkig hebben we in Nederland de rechten wat betreft borstvoeding en kolven vrij goed op orde, alhoewel lactatiekundige zorg natuurlijk gewoon in het basispakket thuis hoort, zelfs op het werk. Daarnaast hebben we  in Nederland al enkele borstvoedingsvriendelijke gemeentes. Dit betekent concreet dat er per 50 pasgeborenen tenminste één voeden-kan-hier-sticker bij een etablissement hangt. Kennelijk hebben we dit nodig, ik zou liever een voeden-kan-overal-campagne, met wellicht een bijbehorend wetje dat dit expliciet mogelijk maakt, zien.

 

Wat te doen met Noord-Korea?

Wat te doen met Noord-Korea?

Voor de vijfde maal in de historie, nouja eigenlijk de afgelopen tien jaar, en de tweede maal dit jaar heeft Noord-Korea gisteren een nucleaire test uitgevoerd. Naar verluid gaat het om de zwaarste bom tot nu toe. In eerste instantie dachten de landen in de regio dat er sprake was van een aardbeving met een kracht van 5,3 op de schaal van Richter. Helaas bleek het nog slechter nieuws te zijn. Experts gaan er overigens vanuit, gezien de beschikbare gegevens, dat het gaat om een explosie van tussen de 10 en 20 kiloton. Ter vergelijking, de bom op Hiroshima had een kracht van 15 kiloton.

Vervolgens begon het traditionele rondje veroordelen weer. Zuid-Korea beschuldigde Kim Jong-Un direct van maniakale onbehouwenheid.  Japan protesteerde hevig, de VS waarschuwde voor serieuze consequenties, de VN veiligheidsraad komt vanavond achter gesloten deuren bijeen en zelfs China gaf aan heel erg tegen te zijn.

Noord-Korea stookte het vuur in een verklaring nog wat verder op door te zeggen dat zij bezig zijn met het verkleinen van nucleaire ladingen zodat deze in ballistische raketten kunnen worden gebruikt. Deze raketten zouden dan weer moeten worden ingezet tegen de door de VS geleide vijandelijke krachten die de autonomie van Noord-Korea willen beknotten.

Wat de VN nu willen gaan doen, is niet helemaal duidelijk. Sinds de eerste tests in 2006 is Noord-Korea namelijk al vijf keer door de VN gestraft. Het enige wat nog mogelijk lijkt, buiten militair ingrijpen en het verwijderen van het regime in Pyongyang, lijkt een verbod op het verkopen van olie aan Noord-Korea. Probleem is dat dan ook de gewone Noord-Koreanen zeer zwaar getroffen zullen worden. Noord-Korea heeft al geen voedseloverschot, als er dan ook nog eens geen vervoer mogelijk gaat zijn, kan dat weinige voedsel ook niet meer verdeeld worden.

Een inval zal niet snel gebeuren, vooral omdat China geen machtsvacuüm wil laten ontstaan. Er heerst nog steeds angst dat net als in Zuid-Korea, de Filipijnen en Japan de Amerikanen een zeer dominante positie zullen opeisen of krijgen. Die angst is overigens niet heel gek. Het betekent wel dat we een dictatuur die zijn gelijke niet kent, met nucleaire capaciteiten niet serieus aan kunnen pakken. En in tegenstelling tot wat we in Irak hebben gezien, weten we in Noord-Korea wel heel erg zeker dat ze weapons of mass destruction hebben, sterker nog, ze scheppen erover op. Eerlijk is eerlijk het is ook niet niks, een land met zeer gelimiteerde economische en wetenschappelijke mogelijkheden dat toch een volledig nucleair programma lijkt te kunnen ontwikkelen.

Ik hoop dat China en de VS elkaar eindelijk weten te vinden. Het zou geweldig zijn als ze een samenwerking kunnen verzinnen waarbij beide belangen goed worden behartigd. Want het wordt nu echt tijd dat die kleine dictator wordt aangepakt. Het uitmoorden, en de overlevenden hersenspoelen, van zijn eigen bevolking was ik al geen groot fan van. Het ontwikkelen van lange afstandsraketten, niet echt briljant. Maar een volledig werkend nucleair arsenaal, misschien dat we toch serieus moeten overwegen om in actie te komen. Ik hoop dan ook dat de VN veiligheidsraad, unaniem natuurlijk, tot militaire actie over zal gaan. Het zal wel niet gebeuren maar ik blijf hopen want ik moet er niet aan denken dat al er in Noord-Korea al dan niet per ongeluk op de rode knop wordt gedrukt.

 

Clustermunitie in Laos

Clustermunitie in Laos

Eindelijk, de Verenigde Staten gaan nu serieus werk maken van het oplossen van een van hun meer recente misdragingen. Nadat eerder minister van buitenlandse zaken John Kerry al in Laos was geweest om te praten over het ruimen van de door Amerika afgeworpen bommen en vooral clustermunitie, is nu president Obama zelf langs gegaan.

Wat is dat eigenlijk die clustermunitie of clusterbommen? De definitie volgens het door Nederland geratificeerde verdrag inzake clustermunitie is:

  • wordt verstaan onder „clustermunitie” conventionele munitie die ontworpen is om explosieve submunities die elk minder wegen dan 20 kilogram te verspreiden of los te laten en omvat mede deze explosieve submunities. Het volgende wordt er niet onder verstaan:
    • munitie of submunitie die is ontwikkeld om vuursignalen, rook, pyrotechnische effecten of antiradarsneeuw af te geven of munitie die uitsluitend voor luchtafweer is ontworpen;
    • munitie of submunitie die is ontworpen om elektrische of elektronische effecten te bereiken;
    • munitie die, teneinde niet-onderscheidende effecten binnen het gebied en de risico’s van onontplofte submunities te vermijden, alle onderstaande kenmerken bezit:
      • elk stuk munitie bevat minder dan tien explosieve submunities;
      • elke explosieve submunitie weegt meer dan vier kilogram;
      • elke explosieve submunitie is ontworpen om een enkel object (het doel) te detecteren en aan te vallen;
      • elke explosieve submunitie is uitgerust met een elektronisch zelfvernietigingsmechanisme;
      • elke explosieve submunitie is uitgerust met een elektronisch zelfdeactivatiemechanisme;

Een bijzonder goed verdrag, gericht op het uitbannen van clustermunitie en het helpen van slachtoffers. Wat vervelend is aan dit verdrag, is dat onder andere de VS, China en Rusland het verdrag niet hebben geratificeerd, laat staan ondertekend. Ondanks de 100 staten die het verdrag wel hebben geratificeerd en de 19 die het al hebben ondertekend, is de waarde door de grote ontbrekende landen niet heel erg groot en dat is erg vervelend.

Maar Obama deed binnen de politieke en economische realiteit wat hij kon. Hij maakte heel duidelijk dat de VS nu serieus werk gaat maken van het ruimen van deze explosieven. Ter vergelijking, de afgelopen 20 jaar spendeerde de VS in totaal 100 miljoen dollar aan het ruimen van door hen afgeworpen bommen in Laos, de komende drie jaar maakt de VS 30 miljoen per jaar vrij. Obama maakte echter geen excuses voor de geheime bombardementen tussen 1964 en 1973. Het gaat om ruim 580000 bombardementen, en 260 miljoen bommen. Waarvan de meeste clusterbommen waren, en dus de facto een veelvoud aan explosieven. En om het helemaal extreem te maken, ongeveer 30% ontplofte niet direct. Voor de goede orde, dit zijn dus alleen al de cijfers voor Laos!

Er zijn nog genoeg mijnenvelden en clustermunitie te ruimen. Ik ben blij dat dat nu zelfs tot de Verenigde Staten is doorgedrongen. Het zou nog prettiger zijn als we gewoon stoppen met het fabriceren van deze munitie. Het mooiste zou natuurlijk zijn als we überhaupt stoppen met de productie van wapens maar zolang we die utopische wereld nog niet hebben bereikt, laten we dan tenminste de meest wrede en oncontroleerbare wapens uitbannen. In Nederland kennen we een verbod op de financiering van deze munitie en cruciale onderdelen daarvan door financiële instellingen. Probleem daarbij blijft, wat als een bedrijf wordt gefinancierd dat óók deze munitie produceert, strikt genomen mag dat namelijk mits de financiering voor een ander product is en dat duidelijk is beschreven. Ook kunnen er producten worden gefinancierd die niet “cruciaal” zijn. De AFM ziet toe op naleving van dit verbod. Jammer is ook dat dit verbod niet geldt voor “Clearinginstellingen, natuurlijke personen, buitenlandse dochterondernemingen en andere rechtspersonen dan financiële ondernemingen vallen buiten het verbod.”

Laten we vandaag vooral vieren dat de VS een historisch juiste beslissing hebben genomen en morgen weer verder werken aan het uitbannen van clustermunitie.

 

Duitsland en de vrijheid van vergadering

Duitsland en de vrijheid van vergadering

Een kleine kop met grote betekenis. Afgelopen zondag was er een demonstratie in Keulen door aanhangers, veelal woonachtig in Duitsland, van de Turkse president Erdogan en zijn regering. Volgens de organisatie en de politie waren er uiteindelijk zo’n 20-40000 mensen aanwezig.

Op zich vind ik dit type bijeenkomsten wat vreemd, je woont tenslotte in Duitsland en kunt gewoon naar Turkije dus er is niet echt een reden om buiten Turkije een bijeenkomst te organiseren voor de regering van Turkije. Aan de andere kant, er is vrijheid van vergadering en van meningsuiting, dus ook al snap ik het niet, demonstreer er vooral lustig op los.

Het probleem bij deze demonstratie ontstond toen de organisatoren sprekers uit Turkije via een live verbinding wilden laten speechen. De politie zag hierin een veiligheidsrisico en werd daarin gesteund door de rechter en uiteindelijk zelfs door het hooggerechtshof. Bijgaand de uitspraak: http://www.bundesverfassungsgericht.de/SharedDocs/Entscheidungen/DE/2016/07/qk20160730_1bvq002916.html

De eerste reden in het vonnis is heel duidelijk en terecht, de organisatoren hebben niet op correcte wijze een volmacht gegeven, waardoor de zaak niet aanhangig kan worden gemaakt. Daarnaast wordt de zaak afgewezen omdat er geen kans op succes bestaat en het niet waarschijnlijk is dat de grondrechten van de organisatie in het geding komen.

En net dat laatste deel van de uitspraak vind ik een bijzondere. Ik denk namelijk dat er weldegelijk sprake is van bijzonder fundamentele rechten die hier geschonden worden. De afweging tussen veiligheid en fundamentele rechten, is een lastige maar zou in geval van enige twijfel altijd moeten uitvallen in het voordeel van degene wiens grondrechten geschonden zouden kunnen worden. En bij deze bijeenkomst kan ik mij niet indenken dat een live verbinding met onder andere Erdogan als spreker, zou leiden tot meer onveiligheid dan de demonstratie nu deed. De minister van sport sprak uiteindelijk in levenden lijve bij de bijeenkomst. Dus de Turkse regering was er gewoon bij aanwezig. Ook de tegenstanders lieten gewoon van zich horen en u heeft het vast ook gehoord/gezien, er is niks gebeurd. Had de live verbinding iets uitgemaakt? We zullen het nooit weten.

Wat ik moeilijk uit te leggen vind, is het volgende. Erdogan is de democratisch gekozen president van een land waar Duitsland vriendschappelijke banden mee onderhoudt. De sprekers zouden volksvertegenwoordigers en bestuurders zijn uit het land. En dit wordt verboden vanwege veiligheidsredenen. Tegelijkertijd worden demonstraties van Pegida, AfD, PKK, krakers etc. waar daadwerkelijk, zwaar, geweld bij wordt gebruikt, doorgaans gewoon toegestaan. Daarnaast veroordelen we in het westen allemaal de acties die Turkije tegen de mensenrechten ontvouwt. Ik heb altijd geleerd:”Practice what you preach”

Het gaat mij bij demonstraties niet om de meningen die verkondigd worden, ik vind principieel dat deze altijd moeten kunnen worden verkondigd. Ik ben eerlijk gezegd angstiger voor organisaties die hun meningen niet openbaren. Want hoe abject ook, ik kan mij tegen de hiervoor genoemde groepen, alsook Erdogan, en hun meningen, weren.

Er moet natuurlijk wel altijd een veiligheidsscan gemaakt worden, ook moeten er genoeg agenten voorhanden zijn. Ik zou me dan ook in een uiterst geval in kunnen denken dat een demonstratie op een andere dag of locatie gehouden moet worden zodat de veiligheid kan worden gegarandeerd. Maar een demonstratie of sprekers op een demonstratie niet toestaan vanwege de veiligheid vind ik problematisch.

En ja dat betekent ook dat ik vind dat holocaustontkenners en haatimams hun verhaal moeten kunnen houden. Ook al ben ik het tot in het diepst van mijn ziel met hen oneens. Zij hebben een mening en die mag wat mij betreft worden verkondigd. Het is vervolgens aan de rest van de samenleving om duidelijk te maken wat voor onzin deze individuen uitkramen.

Ik vind het heel eng dat Duitsland, en de rest van het westen, steeds vaker demonstraties lijken te verbieden. Op het moment dat we ons gaan verschuilen achter veiligheidsmaatregelen, kunnen we, net als in Turkije journalisten gaan oppakken die opruiende stukken schrijven of nog erger, media sluiten.

De vrijheden van meningsuiting, gedachte en vergadering kunnen enkel bestaan indien zij absoluut zijn. Op het moment dat zij ook enigszins worden beperkt, gaan mensen wikken en wegen over wat zij wel of niet kunnen of mogen zeggen en is de vrijheid de facto al ingeperkt.

Turkije houdt zich wél aan het Europees verdrag voor de rechten van de mens

Turkije houdt zich wél aan het Europees verdrag voor de rechten van de mens

In Turkije is de noodtoestand uitgeroepen en is een deel van het Europees verdrag voor de rechten van de mens tijdelijk opgeschort. In eerste instantie nu voor drie maanden. Nu ben ik wel de laatste die Turkije en Erdogan wil verdedigen maar in dit geval heeft Turkije groot gelijk. Er is per slot van rekening sprake van grote onrust en zelfs van binnenlands militair en politioneel ingrijpen. Ik kies hier geen partij en pretendeer niet de volledige waarheid te kennen maar op basis van de beschikbare bronnen, snap ik de keuze voor het uitroepen van de noodtoestand. Het is dan interessant om te zien hoe dit wordt geframed in onder andere de Nederlandse media.

Vooral de kop “Turkije stelt Europees mensenrechtenverdrag buiten werking” die de NOS, Elsevier en Trouw in verschillende varianten gebruikten, is bijzonder tendentieus. Zeker als we ons realiseren dat Frankrijk exact hetzelfde deed na de aanslagen in Parijs evenals de Oekraïne in verband met de oorlog/opstand/schermutselingen in het oosten van het land. Ik kan me de grote ophef bij deze twee landen niet herinneren. In het geval van Frankrijk, een land dat we doorgaans zien als een stevige democratie, kan ik me dat indenken. Maar bij de Oekraïne, een instabiel land waar veel is gebeurd in de afgelopen jaren had ik toch wel wat meer ophef verwacht. Overigens zit Turkije sowieso ieder jaar in de top drie van landen die het EVRM overtreden, net als Rusland. De situatie is dus nooit goed, zelfs als het verdrag wel volledig van kracht is, maar dat terzijde.

Is het nu dan goed dat delen van het verdrag zijn opgeschort? Nee, absoluut niet, het is nooit goed om mensenrechten op te schorten, ook niet voor heel even. Het opschorten lijkt in dit geval vooral nodig te zijn om het habeas corpus principe op te schorten. Zonder habeas corpus zijn er veel minder of zelfs geen regels waar het aankomt op vrijheidsontneming en redelijke termijnen voor het voorgeleiden van verdachten aan een rechter. Iets wat na het bizarre aantal ontslagen en arrestaties onder de Turkse rechters gewoon fysiek onmogelijk lijkt.

Maar terug naar het verdrag zelf want zoals gezegd, Turkije houdt zich met haar acties tot nu toe gewoon aan het verdrag. Er is namelijk helemaal geen sprake van het opschorten van het EVRM, er is sprake van het inroepen van artikel 15. Ik heb het artikel maar integraal toegevoegd. Het gaat hier om de tekst zoals die op wikipedia.nl en wetten.overheid.nl kan worden gevonden.

Artikel 15 – Afwijking in geval van noodtoestand

  1. In tijd van oorlog of in geval van enig andere algemene noodtoestand die het bestaan van het land bedreigt, kan iedere Hoge Verdragsluitende Partij maatregelen nemen die afwijken van zijn verplichtingen ingevolge dit Verdrag, voor zover de ernst van de situatie deze maatregelen strikt vereist en op voorwaarde dat deze niet in strijd zijn met andere verplichtingen die voortvloeien uit het internationale recht.
  2. De voorgaande bepaling staat geen enkele afwijking toe van Artikel 2, behalve ingeval van dood als gevolg van rechtmatige oorlogshandelingen, en van de Artikelen 3, 4 (eerste lid), en 7.
  3. Elke Hoge Verdragsluitende Partij die gebruik maakt van dit recht om af te wijken, moet de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volledig op de hoogte houden van de genomen maatregelen en van de beweegredenen daarvoor. Zij moet de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa eveneens in kennis stellen van de datum waarop deze maatregelen hebben opgehouden van kracht te zijn en de bepalingen van het Verdrag opnieuw volledig worden toegepast.

De artikelen onder lid 2 zien op: 2: recht van leven, 3 verbod van foltering, 4 (eerste lid) Verbod van slavernij (dus niet dwangarbeid, dat is lid 2) en 7 Geen straf zonder wet.

Dit betekent kort samengevat dat de tendentieuze teksten zoals op de website van Trouw: “De Turkse vicepremier Numan Kurtulmus heeft gezegd dat het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) wordt opgeschort tijdens de noodtoestand in Turkije. Het Verdrag beschermt burgers onder meer tegen de doodstraf, martelingen en onrechtmatige detentie.”

Hier lijkt Trouw te impliceren dat martelingen, doodstraf en onrechtmatige detentie ineens zijn toegestaan. En deze zelfde, soms impliciete soms wat meer expliciete boodschap wordt in de media breed gedeeld. Dit terwijl Turkije, tot nu toe in ieder geval binnen de regels van het verdrag lijkt te blijven.

Turkije heeft zich met het inroepen van artikel 15 dus aan het verdrag gehouden. Ook is er geen sprake van het opschorten van álle rechten, conform het EVRM. Tevens zal de Raad van Europa op ieder moment een vinger aan de pols houden en scherp zijn op schendingen, afwijkingen en gewelddaden. Laten we inderdaad waakzaam blijven, want wat er in Turkije gebeurt, is niet goed, maar ook oppassen dat we geen oordeel vormen op basis van feitelijke onjuistheden. Want het veroordelen van een regering op basis van misinformatie is ook gewoon verkeerd.

Eerder, https://janvanrun.wordpress.com/2016/07/18/turkije-en-de-eu/, stelde ik al dat de onderhandelingen met Turkije per direct moeten worden stopgezet. Als we dit combineren met de jarenlange grove schendingen van het EVRM, versterkt dat mijn oproep alleen maar. Maar laten we wel eerlijk blijven. Artikel 15 is onderdeel van het verdrag en is dus als zodanig geen reden tot grote ophef. Als we de regels niks vinden, moeten we de regels veranderen.

Franse doorzettingsmacht

Franse doorzettingsmacht

Deze weken is er zo verschrikkelijk veel nieuws dat het u mogelijk is ontgaan dat er in Frankrijk een nieuwe arbeidswet is. De afgelopen maanden heeft u de protesten en stakingen tegen deze wet natuurlijk wel gezien. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de volksvertegenwoordiging de wet niet aan wilde dan wel durfde nemen.

Deze wet is dan ook niet door het parlement aangenomen, nee, de Franse premier Valls heeft de voorgestelde wet met een “49-3” tot wet verheven. Een “49-3” is een mogelijkheid in de grondwet om als een wet voor de derde keer naar het parlement gaat, het debat niet te voeren en geen stemming af te wachten en een voorstel direct tot wet te verheffen.

Nu denkt u wellicht dat is schandalig! Waar is de democratie gebleven? De volksvertegenwoordiging had binnen 24 uur nog een motie van afkeuring of wantrouwen in kunnen dienen en bespreken om de wet te stoppen. Maar geen van de parlementariërs heeft dit gedaan. De vakbonden en studenten organisaties zijn witheet van woede en hebben gezworen te blijven protesteren en staken. Het wordt dus een hete zomer in Frankrijk.

Vooropgesteld, het verdient absoluut geen schoonheidsprijs maar ik vind het wel wat hebben dat de regering een ultieme mogelijkheid heeft om een wet door te voeren. Het past niet goed in onze polderdemocratie maar ik zou het wel interessant vinden om een soortgelijke optie in Nederland te introduceren. Ik denk dat het ook goed zou zijn voor de positie van het kabinet tegenover de kamer. Maar belangrijker, wat vinden jullie? Zou de regering meer doorzettingsmacht moeten krijgen? Moeten we de volksvertegenwoordiging en haar mogelijkheden verder versterken? Of moeten we er gewoon helemaal mee stoppen en alles per referendum gaan doen?

 

Het einde van de NAVO?

Het einde van de NAVO?

Ik was nog niet klaar met schrijven over het straffen van Turkije, https://janvanrun.wordpress.com/2016/07/20/turkije-de-verenigde-naties-en-een-klein-beetje-navo/, of Trump heeft al een oplossing. Namelijk het niet meer onvoorwaardelijk steunen van NAVO-bondgenoten door de VS. Mocht dit echt gaan gebeuren, dan kunnen we net zo goed stoppen met de NAVO en Turkije in zijn eentje achterlaten. Probleem opgelost.

Maar zonder gekkigheid, mochten de Verenigde Staten zich daadwerkelijk niet meer aan artikel 5 gaan houden, dat is het artikel dat stelt een aanval op een van de NAVOleden wordt opgevat als een aanval op álle NAVOleden, dan is de NAVO klaar.

Het gaat veel betekenen want op het moment dat het wederzijdse schild wegvalt, zal de veiligheidssituatie in de wereld radicaal veranderen. Er zullen nieuwe bondgenootschappen nodig zijn, de EU en de VN zullen andere rollen gaan krijgen dan ze nu hebben. Vooral de EU zal dan, tegen de wens van veel mensen en tegen de huidige publieke gevoelens in, zich militair moeten gaan verenigen, we zullen dan dus een EU als militaire grootmacht moeten laten zien. Ik denk niet dat we daar klaar voor zijn.

Maar is het nou eigenlijk gek dat Trump dit zegt? Ja en nee, aan de ene kant heeft hij groot gelijk, van de 28 NAVOlanden, zijn er slechts 5, inclusief de VS, die de afgesproken 2% van het bruto binnenlands product aan defensie spenderen.

Aan de andere kant betaalt de VS ongeveer 22% van de jaarlijks kosten van de NAVO, ter vergelijking Duitsland ongeveer 14% en Frankrijk 11%. Voor de goede orde, dat zijn dus de kosten van de NAVO zelf. Die worden betaald door de 28 leden op basis van financiële afspraken. Het gaat hierbij niet om het geld dat wordt ingezet voor het leger zelf. En dat is waar Trump, en ook Sanders overigens, de mist in gaan. De kosten voor de NAVO zelf worden namelijk ieder jaar netjes gestort door de verschillende landen. Moet dat anders? Dan moet er gewoon even over worden gepraat en dan komt dat zeker goed. Dit geld is overigens voor de landen ook geen verloren geld. Want alle leden hebben ook mensen die direct in dienst zijn van NAVO en daar dus hun geld aan verdienen dat de eigen economieën weer instroomt.

Dat betekent dat het dus eigenlijk alleen maar gaat om de 2% discussie. De VS zitten al jaren rond de 4-5% van het BBP en kunnen dat, als ze zouden willen, zonder problemen terugbrengen naar 2% maar dat wil Amerika niet. Dat is historisch gezien logisch, de VS willen altijd hun eigen landsverdediging in handen hebben en zullen nooit het vertrouwen hebben dat anderen hen zullen verdedigen. Na 9/11 was Amerika overigens wel het eerste en enige land dat artikel 5 inriep. De VS geven echter, als het ze uitkomt, aan dat ze zo veel geld uitgeven aan het leger omdat de andere NAVOleden falen in het behalen van de 2%.

Ik denk wel dat Trump de invloed die zijn uitspraken hebben, onderschat. Niet alleen bij een deel van de Amerikanen zal dit niet goed vallen, de NAVO heeft toch een anticommunistisch aura om zich heen en dat vinden velen nog steeds mooi. Maar vooral buiten de Verenigde Staten. Een gevoel van isolationisme bekruipt mij, alsof we weer in de jaren 30 van de 20e eeuw zijn aanbeland. Deze uitspraken zullen gevolgen hebben op analyses aangaande de veiligheid in de wereld en daarmee ook op de stabiliteit van de economie.

Uiteindelijk zullen we moeten afwachten of de soep daadwerkelijk zo heet gegeten zal gaan worden maar stabiliserend is het allemaal niet.

 

Turkije, de Verenigde Naties en een klein beetje NAVO

Turkije, de Verenigde Naties en een klein beetje NAVO

Gisteren heeft prins Zeid Ra’ad Al hussein, hoge commissaris voor mensenrechten van de Verenigde Naties, Turkije opgeroepen om de democratisch checks en balances goed in het oog te houden En vooral de doodstraf niet opnieuw in te voeren. Temeer daar deze sinds 2004 is afgeschaft en nog belangrijker sinds 1982 niet meer is uitgevoerd. Juist nu zou Turkije extra scherp moeten zijn op de mensenrechten en de manier waarop ze omgaat met haar gedetineerden.

Ondertussen heeft Al Hussein ook gevraagd om onafhankelijke waarnemers naar de gevangenen te mogen sturen, om op die manier zeker te zijn van de behandeling van de gedetineerden. Het ministerie van buitenlandse zaken van Turkije gaf hem daarop te verstaan dat kritiek op de overheid hetzelfde zou zijn als het steunen van de coupplegers.

Dit is natuurlijk een belachelijke opstelling van de Turkse regering en bevestigt waar ik eerder voor waarschuwde. De vestiging van een dictatuur in Turkije lijkt nog slechts een kwestie van tijd. Ik hoop van harte dat alle internationale organisaties spoedig komen met veroordelingen en bijpassende acties. Denk daarbij aan tenminste een resolutie bij de VN, de EU die de onderhandelingen voor lidmaatschap stopzet en de NAVO die Turkije op non-actief zet of het lidmaatschap ontneemt. Want wat er nu gaande is, kan domweg niet. En laten we eerlijk zijn, ik heb er als NAVOland Nederland weinig behoefte aan het huidige regime in Turkije militair te verdedigen. Ondanks de tactisch gunstige ligging van Turkije, gaan principes nog steeds voor.

Overigens begrijp ik heel goed dat Turkije vindt dat het nu moet handelen. Ik begrijp zelfs nog enigszins dat Turkije vindt dat ruim 50000 mensen, van coupplegers tot academici, uit hun functie moeten worden gezet, vastgezet of een uitreisverbod moeten krijgen. Maar dit alles moet wel op een democratische en juridisch correcte wijze worden gedaan. Dat betekent met de juiste gerechtelijke procedures en alle controles die daarbij horen. Desnoods onder het krijgsrecht maar altijd correct. We kunnen Turkije niet toestaan dit interbellum te misbruiken voor nóg verschrikkelijker misdaden dan zij nu al hebben begaan.