Paralympische nabeschouwing

Paralympische nabeschouwing

De paralympische spelen waren geweldig, niet in de laatste plaats omdat de Brazillianen er een mooi feest van hebben gemaakt. Voor aanvang was er de nodige twijfel of Brazilianen wel op zouden komen dagen voor dit evenement. Maar na prijsverlagingen en wervingsacties zaten eigenlijk overal gezellig veel mensen op de tribunes. Ook hielp het dat de Brazilianen in totaal 72 medailles hebben behaald waarmee ze 8e zijn geworden in de medaillespiegel.

Een plekje onder Nederland, waarmee Nederland op een keurige 7e plaats uit is gekomen. Met 62 medailles waarvan er wel 17 goud zijn, slechts eentje minder dan de nummer 6 Duitsland. Eerste werd China met 239 medailles waarvan er 107 goud zijn.

Natuurlijk heeft het voor Nederland meegeholpen dat de Russen er niet bij waren. Maar een plek in de top tien was sowieso al geweldig geweest. Waarom ik hier nou importantie aan hecht? Ik hecht sowieso veel waarde aan sport in de samenleving. Zoals eerder al geschreven: “Sommigen van jullie zijn ondertussen al van jullie stoel gevallen, denk ik. Jan pleit voor overheidsbemoeienissen bij hobby’s? Voor mij is sport veel meer dan dat, het gaat om leren winnen, verliezen, samenwerken, presteren, trainen, integreren, taal, sociale vaardigheden, gezondheid en nog zoveel meer. Het is een essentiële aanvulling op school, waar gespecialiseerde gymleerkrachten ook weer overal terug moeten komen, en spelen op straat. Sport moet wat mij betreft dan ook voor iedereen toegankelijk zijn. Dit nog naast de positieve effecten op de topsport die naast een economische waarde ook weer leiden tot effecten als patriotisme, integratie en nieuwe rolmodellen.”

Al deze positieve effecten zien we in nog grotere mate bij de paralympische spelen. Zelfs tijdens de uitzendingen van de NOS hoorde je met enige regelmaat sporters bijvoorbeeld Esther Vergeer aanhalen als groot voorbeeld tijdens hun revalidatie. Ik denk dan ook dat de rolmodel functie van paralympische sporters nog groter is dan die van andere sporters. Paralympische sporters hebben doorgaans nog grotere tegenslagen moeten overwinnen dan de niet gehandicapte sporters.

Daarnaast zijn verschillende paralympische sporten gewoon leuker, spannender of mooier. Deze spelen viel natuurlijk sowieso op dat 4 paralympiërs op de 1500 meter harder liepen dan de winnaar bij de olympische spelen. We kunnen allerlei tactische redenen aanvoeren maar ik blijf dat mooi vinden. Het rolstoeltennistoernooi bij de vrouwen sprong er ook uit, alleen al vanwege de vele Nederlandse medailles. Ik vind het echter ook een hele mooie sport. Doordat de atleten laag zitten is plaatsing van de bal nóg belangrijker dan bij regulier tennis. Het gaat veel minder om domme kracht en veel meer om geraffineerde slagen. Dat zie je ook wel terug in de vaak lange rally’s.  Het allermooist blijft natuurlijk rolstoel rugby, ook wel murderball genoemd. De finale ging tussen Australië en de Verenigde Staten en werd pas na een dubbele verlenging met één punt verschil gewonnen door de Australiërs.

De spelen zitten er nu dus echt op en ik kan nu al amper wachten tot de volgende spelen in Zuid-Korea.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s