Lagere beloning vrouwen in Nederland

Lagere beloning vrouwen in Nederland

We denken weleens dat het heel erg goed gaat met de gelijkheid tussen mannen en vrouwen in ons land. En eerlijk is eerlijk, we hebben stappen gezet maar we zijn er nog lang niet. Vandaag kwam het college voor de rechten van de mens(het college) met een bericht om een onderzoek van het landelijk netwerk vrouwelijke hoogleraren (LNVH) onder de aandacht te brengen. In dit rapport “Financiele Beloning van Mannen en Vrouwen in de Wetenschap” wordt gesteld dat vrouwelijke hoogleraren jaarlijks 2,7 miljoen euro mislopen. En dat is wel echt heel erg veel geld. Voor de goede orde het gaat hier dus om ongelijke beloning en niet om de loonkloof.

Of zoals het college schrijft: “In discussies wordt ongelijke beloning en loonkloof vaak door elkaar gebruikt, terwijl het hierbij niet om hetzelfde gaat. Van ongelijke beloning is sprake wanneer een werknemer ten opzichte van een collega van het andere geslacht minder verdient, terwijl zij hetzelfde werk verrichten. Dit wordt soms ook beloningsdiscriminatie genoemd. De loonkloof gaat over het verschil in het gemiddelde salaris van mannen en vrouwen. De loonkloof wordt door meer factoren beïnvloed dan ongelijke beloning. Een loonkloof kan bijvoorbeeld ontstaan doordat meer vrouwen in deeltijd of op een lager functieniveau werken. In zijn onderzoeken en bij het behandelen van zaken kijkt het College of er sprake is van ongelijke beloning en niet naar de loonkloof.”

In vrijwel alle functiegroepen verdienen vrouwen minder. Aha, er is er dus eentje waar vrouwen hetzelfde of zelfs meer verdienen! Dat was het eerste wat ik dacht en inderdaad, in de groep UHD1 verdienen vrouwen gemiddeld 57 euro meer. Hier lijkt echter een hele nare reden voor te zijn, dit is namelijk de hoogste functie voordat iemand hoogleraar is. Het rapport suggereert dat mannen deze promotie eerder maken dan vrouwen waardoor vrouwen langer in deze functie blijven en dus uiteindelijk meer verdienen. Niet echt een positieve reden dus. Sowieso verdienen vrouwen in de wetenschap gemiddeld 53 euro in de maand minder dan mannen in dezelfde functie. Voor de details verwijs ik u graag naar het rapport zelf. Er komt overigens nog een onderzoek, er is nu enkel naar directe financiële beloningen gekeken. In het kwalitatieve onderzoek dat nog zal volgen, wordt onder andere gekeken naar niet-financiële vormen van beloning en beloning voor nevenactiviteiten buiten de universiteit.

Natuurlijk is de wetenschap een hele bijzondere arbeidsmarkt en wellicht niet direct te vergelijken met andere beroepen of bedrijven. Maar juist daarom is de schok bij mij zo groot. Universiteiten draaien namelijk voor een bijzonder groot deel op overheidsgelden. Daarnaast moeten zij zo ongeveer alles openbaar maken. Ook zijn wetenschappers doorgaans mondig genoeg of kennen zij wegen om hun mening kenbaar te maken. Als zelfs bij zo’n werkgever de verschillen nog steeds aanwezig zijn, dan hou ik mijn hart vast voor andere werkgevers.

Wat we hier tegen kunnen doen? Uiteindelijk moet het normaal zijn om te kijken naar een functie, ervaring en achtergrond en niet naar of iemand man of vrouw is. Kennelijk is daar echter nog een zetje voor nodig. Kamerlid Yücel van de PVDA heeft daarom de initiatiefwet bevordering gelijke  beloning van mannen en vrouwen ingebracht. In essentie doet deze wet drie dingen:

  1. het instemmingrecht van de ondernemingsraad over het beleid met betrekking tot gelijke beloning tussen mannen en vrouwen wordt expliciet gemaakt;
  2. ondernemingen moeten ten minste eenmaal per jaar aan de ondernemingsraad informatie verstrekken over de beloningsverhouding tussen mannen en vrouwen binnen dezelfde functiegroep;
  3. ondernemingen die volgens de wet (Burgerlijk Wetboek) verplicht zijn een jaarverslag te publiceren worden verplicht om cijfers over de beloningsverhouding tussen mannen en vrouwen op te nemen in hun jaarverslag.

De eerste twee punten passen goed bij de sociaaldemocratie maar hoeven van mij niet zo nodig, wat gaat de waarde van het bespreken zijn, krijgt de OR een stok in handen om te slaan? Het derde punt vind ik echter bijzonder interessant en kan ik mij goed in vinden. Want op het moment dat we de feiten, gecontroleerd door een accountant, hebben, kunnen we kijken hoe de ontwikkeling is, ook langjarig. Dan kunnen vakbonden en ondernemingsraden alsnog aan de bel trekken. Daarnaast kan ik me ook niet indenken dat dit heel moeilijk uitvoerbaar of duur voor de werkgever gaat zijn. Mijn enige twijfel zit hem in hele kleine functiegroepen. Bijvoorbeeld als er twee mensen zijn die in een groep zitten, een man en een vrouw, dan zou op basis van deze cijfers hun salaris bekend kunnen worden en daarmee de privacy geschaad kunnen worden. Om dit te voorkomen, zou er gekozen kunnen worden voor publicatie van enkel de verschillen in salaris bij dit soort kleine functiegroepen.

Ik denk dat we met het publiceren van de cijfers bedrijven zullen dwingen om uit te leggen wat de redenen achter eventuele verschillen zijn. Daarnaast denk ik dat we genoeg NGO’s en sociale media hebben om bedrijven aan te spreken op eventuele onvolkomenheden. Daarnaast kan er op basis van discriminatie op grond van geslacht ook juridisch worden gestreden.

U ziet, we hebben nog een hele weg te gaan voordat we echt gelijke beloning hebben, ik denk dat de voorgestelde, eventueel te amenderen, wetgeving een stap in de goede richting zal zijn. Als we dan ook nog een langer betaald vaderschapsverlof invoeren, dan is er tenminste een kans dat we de ongelijke beloning tussen man en vrouw kunnen terug dringen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s