(Beelden van) vrouwen in de sport

(Beelden van) vrouwen in de sport

Ik had me voorgenomen om alleen iets te schrijven over hoe vrouwen geportretteerd worden in de sport als er deze olympische spelen een drietal sprekende voorbeelden zou zijn. Ik hoefde “gelukkig” niet lang te wachten. Maar voor we de casuïstiek induiken eerst een klein stukje achtergrond want we hebben allemaal weleens het idee dat vrouwen vaker op uiterlijk beoordeeld worden. Zeker vergeleken met mannen die een soortgelijke positie vervullen. Maar is er ook een onderbouwing voor dat gevoel?

Ja, die is er. Er is recentelijk namelijk kwantitatief onderzoek verricht door Sarah Grieves. Zij heeft 160 miljoen woorden geanalyseerd uit tweets, krantenartikelen, blogs etc. Hieruit concludeert zij dat het ongeveer drie keer waarschijnlijker is dat mannen worden genoemd in een sportcontext dan vrouwen. Daarnaast concludeert zij dat als er wel geschreven wordt over vrouwen, er vaker gesproken wordt over relatiestatus, leeftijd en uiterlijk. Erg interessant natuurlijk maar aan wat voor concrete cases moeten we dan denken? Hieronder een drietal recente voorbeelden.

Het eerste voorbeeld is wellicht de meest in het oog springende. Het gaat om NBC-commentator Dan Hicks die in plaats van Katinka Hosszu te prijzen, haar trainer en man, Shane Tusup, prijst. Hosszu won niet allen olympisch goud op de 400 meter wisselslag maar verbeterde ook nog eens het wereldrecord met twee secondes. Hicks was echter zo onder de indruk van haar trainer dat hij, in zijn enthousiasme, het behalen van de titel aan hem toeschreef. Hicks verklaarde later dat dit wellicht onhandig was maar zeker niet seksistisch bedoeld. Is het daarmee dan wel of niet seksistisch? Ja, het is wél seksistisch, en wel om twee redenen. Hicks noemt de prestatie van Hosszu überhaupt niet en bij een man was dit hem, ook per ongeluk, niet overkomen. Het is vaak juist het probleem dat veel van ons dagelijks seksisme onbedoeld is. Zo merk ik ook bij mijzelf dat ik sekseneutrale beroepsnamen doorgaans aanduid met mannelijke voornaamwoorden. Dat maakt het wellicht niet kwaadwillend maar nog steeds seksistisch.

Het tweede voorbeeld komt tot ons uit Chicago. Het gaat hierbij om Corey Cogdell die voor de derde keer meedeed aan de olympische spelen en wederom, na eerder brons in Beijing, brons wist te veroveren in het schieten op het onderdeel trap, kleiduifschieten. Volgens mij toch echt wel een prestatie op zich.

Dit voorbeeld is echter zo schunnig fout dat ik in eerste instantie dacht dat het om een hoax ging. http://www.chicagotribune.com/sports/international/ct-bears-mitch-unrein-wife-wins-bronze-olympics-20160807-story.html de titel boven het artikel is al erg, de tweet over het artikel is nog vele malen erger. Het is een klassiek gevalletje “de vrouw van”.

CpXVSM-XEAEiMdu

In de tweet wordt namelijk werkelijk níks over de prestatie van Cogdell gezegd behalve dat ze een bronzen medaille heeft gewonnen en dat haar man bij de Chicago Bears speelt als lineman. Het volledige artikel begint vervolgens wel over Cogdell zelf maar na vier zinnen gaat het vrijwel alleen nog over haar man, Mitch Unrein, en de Chicago Bears.

Het derde voorbeeld is een bijzonder interessante. Vooral omdat het hier gaat om zowel cyberpesten als seksisme die in dit geval culmineren in bodyshaming. Het gaat in deze casus om de Mexicaanse Alexa Moreno die meedeed aan de individuele turnmeerkamp. Zij deed niet mee in de absolute top maar wist in het veld van 61 deelneemsters toch 31e te worden en met haar 12e plaats op het onderdeel paardsprong, kwam ze nog dicht in de buurt van kwalificatie op dit onderdeel. Niet slecht, zeker voor een turnster uit een land zonder grote turntraditie.

Alle aandacht ging echter uit naar de fysieke verschijningsvorm van mevrouw Moreno. Bijgevoegd een link met de meest nare en sympathieke tweets inclusief vertaling van het Spaans naar het Engels. Het gaat in dit geval om mensen die zeer bewust Moreno probeerden te kwetsen op basis van haar sekse en vooral haar uiterlijk. Zoals eerder al gesteld: “Ik heb de pest aan pesten”. Ook heb ik voor u een lezenswaardig artikel waarin helder wordt uitgelegd dat mensen een schaamtegevoel aan praten vanwege hun gewicht echt een slecht idee is, zelfs als het goed bedoeld is. Bodyshaming is iets dat traditioneel vooral bij vrouwen gebeurt. Mannen beginnen echter een comeback te maken, wie weet, over tien jaar dat we mannen en vrouwen gelijkwaardig, ik hoop natuurlijk helemaal niet, bodyshamen.

Deze drie voorbeelden vond ik pakkend en treffend. Ik heb voor nu opmerkingen als: “Ze sport als een man”, “en dat terwijl ze al moeder is” en “En dat op haar leeftijd” weggelaten. Die zullen ongetwijfeld in een komend artikel hun opwachting nog gaan maken.

Want er zullen deze spelen nog meer voorbeelden voorbijkomen waarbij ik de meest vreemde, hilarische en ronduit bizarre vanzelfsprekend met u zal delen. Wat in ieder geval duidelijk is, is dat we nog een lange weg te gaan hebben, willen wij komen tot een gelijkwaardiger samenleving voor mannen en vrouwen.

Als bonus geef ik u overigens nog onderstaande foto die voor zich spreekt. Seksisme beperkt zich gelukkig niet tot een der seksen.

d73a4b3de49c864a8b3169a52c435b6a

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s