Duitsland en de vrijheid van vergadering

Duitsland en de vrijheid van vergadering

Een kleine kop met grote betekenis. Afgelopen zondag was er een demonstratie in Keulen door aanhangers, veelal woonachtig in Duitsland, van de Turkse president Erdogan en zijn regering. Volgens de organisatie en de politie waren er uiteindelijk zo’n 20-40000 mensen aanwezig.

Op zich vind ik dit type bijeenkomsten wat vreemd, je woont tenslotte in Duitsland en kunt gewoon naar Turkije dus er is niet echt een reden om buiten Turkije een bijeenkomst te organiseren voor de regering van Turkije. Aan de andere kant, er is vrijheid van vergadering en van meningsuiting, dus ook al snap ik het niet, demonstreer er vooral lustig op los.

Het probleem bij deze demonstratie ontstond toen de organisatoren sprekers uit Turkije via een live verbinding wilden laten speechen. De politie zag hierin een veiligheidsrisico en werd daarin gesteund door de rechter en uiteindelijk zelfs door het hooggerechtshof. Bijgaand de uitspraak: http://www.bundesverfassungsgericht.de/SharedDocs/Entscheidungen/DE/2016/07/qk20160730_1bvq002916.html

De eerste reden in het vonnis is heel duidelijk en terecht, de organisatoren hebben niet op correcte wijze een volmacht gegeven, waardoor de zaak niet aanhangig kan worden gemaakt. Daarnaast wordt de zaak afgewezen omdat er geen kans op succes bestaat en het niet waarschijnlijk is dat de grondrechten van de organisatie in het geding komen.

En net dat laatste deel van de uitspraak vind ik een bijzondere. Ik denk namelijk dat er weldegelijk sprake is van bijzonder fundamentele rechten die hier geschonden worden. De afweging tussen veiligheid en fundamentele rechten, is een lastige maar zou in geval van enige twijfel altijd moeten uitvallen in het voordeel van degene wiens grondrechten geschonden zouden kunnen worden. En bij deze bijeenkomst kan ik mij niet indenken dat een live verbinding met onder andere Erdogan als spreker, zou leiden tot meer onveiligheid dan de demonstratie nu deed. De minister van sport sprak uiteindelijk in levenden lijve bij de bijeenkomst. Dus de Turkse regering was er gewoon bij aanwezig. Ook de tegenstanders lieten gewoon van zich horen en u heeft het vast ook gehoord/gezien, er is niks gebeurd. Had de live verbinding iets uitgemaakt? We zullen het nooit weten.

Wat ik moeilijk uit te leggen vind, is het volgende. Erdogan is de democratisch gekozen president van een land waar Duitsland vriendschappelijke banden mee onderhoudt. De sprekers zouden volksvertegenwoordigers en bestuurders zijn uit het land. En dit wordt verboden vanwege veiligheidsredenen. Tegelijkertijd worden demonstraties van Pegida, AfD, PKK, krakers etc. waar daadwerkelijk, zwaar, geweld bij wordt gebruikt, doorgaans gewoon toegestaan. Daarnaast veroordelen we in het westen allemaal de acties die Turkije tegen de mensenrechten ontvouwt. Ik heb altijd geleerd:”Practice what you preach”

Het gaat mij bij demonstraties niet om de meningen die verkondigd worden, ik vind principieel dat deze altijd moeten kunnen worden verkondigd. Ik ben eerlijk gezegd angstiger voor organisaties die hun meningen niet openbaren. Want hoe abject ook, ik kan mij tegen de hiervoor genoemde groepen, alsook Erdogan, en hun meningen, weren.

Er moet natuurlijk wel altijd een veiligheidsscan gemaakt worden, ook moeten er genoeg agenten voorhanden zijn. Ik zou me dan ook in een uiterst geval in kunnen denken dat een demonstratie op een andere dag of locatie gehouden moet worden zodat de veiligheid kan worden gegarandeerd. Maar een demonstratie of sprekers op een demonstratie niet toestaan vanwege de veiligheid vind ik problematisch.

En ja dat betekent ook dat ik vind dat holocaustontkenners en haatimams hun verhaal moeten kunnen houden. Ook al ben ik het tot in het diepst van mijn ziel met hen oneens. Zij hebben een mening en die mag wat mij betreft worden verkondigd. Het is vervolgens aan de rest van de samenleving om duidelijk te maken wat voor onzin deze individuen uitkramen.

Ik vind het heel eng dat Duitsland, en de rest van het westen, steeds vaker demonstraties lijken te verbieden. Op het moment dat we ons gaan verschuilen achter veiligheidsmaatregelen, kunnen we, net als in Turkije journalisten gaan oppakken die opruiende stukken schrijven of nog erger, media sluiten.

De vrijheden van meningsuiting, gedachte en vergadering kunnen enkel bestaan indien zij absoluut zijn. Op het moment dat zij ook enigszins worden beperkt, gaan mensen wikken en wegen over wat zij wel of niet kunnen of mogen zeggen en is de vrijheid de facto al ingeperkt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s